De Nederlandse vlag kleurt rood-wit-blaauw,
de wimpel wappert fleureg ien oranje,
de Voaderlandse vlag viert hemeltraauw.
De Nederlandse vlag kleurt rood-wit-blaauw,
't Is God op Wel de volksliedzanger baauwt,
Hom hulde brengend onder sierlek franje.
De Nederlandse vlag kleurt rood-wit-blaauw,
de wimpel wappert fleureg ien oranje.

http://grunnegerbiebelgedichten.blogspot.com

http://dichteningroningen.blogspot.com

Krookjes van hoop
 
Op kerkhof stait n wilg
te dreumen ien zun.
Krookjes ien blui
kieken bie stam omhoog
asof ze dreumer roupen:
wor toch es wakker,
hest ons al zain?
Wie vieren hier t veurjoar,
kiek, ons gele hartjes
stoan open noar de Zun
dai ons ontvollen het
as taiken van Hoop,
wie bennen wel even dood west
moar kiek ons toch es leven!
 
De dreumerege wilg leeft op
van al dat jonge gruin,
bekiekt de kleuren
wit, geel, paars,
heur mooie open hartjes,
bedenkt hou voak
hai snoeid is en
weer uutlopen.
 
Hai groet de bliede krookjes
met boegend takgezwaai,
n zwaarde kraai schrikt op.
Kerkhof dommelt deur,
dreumt over Grode Zummer.
 
Coby Poelman-Duisterwinkel
 
Uut: 'Grunneger Biebelgedichten'

Der was n tied
dat ik nog was
ien 't mooie Reitdieps landschap.
Ze kwamen host elke dag,
heur ezels ien t gras
schilderend ien stilte
tot ien de oavendkilte.
Nog heur ik t gezelschap,
het antwoord toen ik vroeg:
hoe worden joe nou neumd,
"De Grunneger Ploeg."
Veul is van ze verschenen,
der wer n baarg veur beurd,
woar ik al ben verdwenen
wordt van de Ploeg nog heurd.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Gefluuster ien t duuster
d’ Olle wilg is vot.
De jonge beuk
die altied
ien zien schaduw stond
groeit ien t licht
de ruumte dicht
en fluustert
ien t duuster
noar d overbleven stam:
“Ik mis die zo,
dien zuchten en dien kreunen,
dien steun ook ien mien rug”
moar hai heurt
niks meer terug,
gien tak ziet er meer wuiven
allain de grote paddestoel
op d overbleven stam
liekt n klain stukje
op te schuven.

 

Ongeletterde vissers
sloten zuk
vol vertrouwen
bie Hom aan.
Hai opende
heur verstand
en stoerste
biebelbouken
waaiden heur aan.

Coby Poelman-Duisterwinkel.