luna Foto: Boukje van der Heide

Mien liefste, mysterieuste, bist altied ien de buurt
Doe trekst, dat voel ik ien t woater
Oceoanen, meren, niet roar dast ok mij stuurst
Dien kracht, dat wint vroeger of loater
Op den duur lopt t volledeg uut de hand
Deur dien licht verlies ik mien verstand
Loena, lieve Loena, romantiek ten top
Met zilverglans verandert mien geloat
Gien rem, testosteron, verstand dat holdt hier op
Intieme dans, dien licht tekent over stroat
Nog een leste glimlach – veur ik dij weer mis
Verlopt ien zwaarte nachten, ien trieste duusternis

Post-modern

Wiestoe nog woarst het vinden moest?

Ik wiet het noamlek niet

Ien dizze post-moderne tied

Vremde regels worden op hoest en proest

Veuruutgang t is zeker een mooi streven

Moar stoan we niet gewoon stil

Status quo

En moar blieven hangen

Woar is veuruutgang bleven

Religie mengt met leugens, geld

Wat is dat ien de lucht?

2012, contact

En moar politiek bedrieven

Zo goed is t met ons niet steld

Nu even de rust, weg met de ruus

Geest verandert deur evolutie

Vrede wint het van de ruzie

Regels bennen hier niet meer thuus

Veurbereideng op een nije tied

Alles ien evenwicht en noar wens

Zunder politiek nije denken verblied

Veurstellen: de post-moderne mens

Tis goed mien lieve, oogkes dicht
Hest mij van alles geven
Doe moar pop, goan noar`t licht
Ik hol van dij, rest van mien leven
Nog één tuut op dien zachte wang
Het oafscheid doet wat zeer

Moment van liefde `t duurde lang
Moar nou ist op, niet meer
Rust moar uut, ben niet meer bang
Doe bliefst mien mooiste wicht
Met twee vingers streel ik dien wang
En doe dien oogkes dicht
Westpolder (foto Koos & Boukje)

Westpolder (foto Koos & Boukje)