Gedichten

Afdrukken

Teken an e waand

Teken an e waand

Rogge en riepeltocht hemmen e ruumte opgeven, 
minsen hemmen heur haanden òftrokken 
van dit laand niet meer van melk en hunneg, 
van koeien toal noch teken vernommen.

Ien dizze onder de duum holden palternaksie 
gijt hier n doar n peerd deur verruugde velden 
met pitrussen as teken an de waand 
mor zunder grond veur paniek.

n Mins viendt ien zien streven tekens 
speult bij t leven met symbolen,

n kiend tekent met kriet op e stroatklinkers,
schrift woord veur woord zien toal, en zoekt

et hogerop as t kin veur t achterloaten 
van zien kras ien e muur van t leven.

Teken aan de wand
Koren en kleefkruid zijn verdwenen,
mensen hebben hun handen afgetrokken
van dit land, niet meer van melk en honing,
van koeien taal noch teken vernomen.

In deze onder de duim gehouden wildernis 
lopen paarden verloren door ruige velden
met pitrussen als teken aan de wand
maar zonder grond voor paniek.

Een mens vindt in zijn streven tekens,
speelt bij het leven met symbolen;

een kind tekent met krijt op de straatklinkers
schrijft woord voor woord zijn taal en zoekt het

hogerop als het kan voor ´t achterlaten
van zijn kras in de muur van het leven.
 
Meer lezen, kiek op www.meandermagazine.net of op willemtjebbeoostenbrink.blogspot.nl 
 
Afdrukken

Golven nemmen gien òfscheid

Golven nemmen gien òfscheid

Golven nemmen gien òfscheid
gliek de Titanic t gevoel veur wotter verloor
tegen de golven gien dag zee.

t Roepen en reren overstemde de störm
as of minsen levendeg begroaven werden.
Drenkelengen klampen heur vast an n stuk
holt of reddengssloep. n Aanderkaant raand
klumen minsen bijeen, vol ellende en verwarreng.
n Vraauw wordt uut t wotter vist.

Der mos met ruumte schipperd worden,
n man stond op
voaren van eigen koers, geft zien noam
met veur zien vraauw, en volgt zien ankers
van leefregels en staand.

Ien e oceoan schut elk taauw tekört.

Doaden drieven niet
principes kommen altied boven

schuum op e golven.

*

Golven nemen geen afscheid

Golven nemen geen afscheid
zoals de Titanic het gevoel voor water verloor,
tegen de golven geen dag zei.

Het huilen en roepen overstemt de storm
alsof mensen levend begraven worden.
Drenkelingen klampen zich vast aan een stuk
hout of reddingssloep. Aan de andere kant
kleumen mensen bijeen, vol ellende en verwarring.
Een vrouw wordt uit het water gevist.

Er moest met ruimte geschipperd worden.
Een man stond op
het varen van eigen koers, geeft zijn naam mee
voor zijn vrouw en volgt zijn ankers
van leefregels en stand.

In de oceaan schiet elk touw tekort.
Daden drijven niet,
principes komen altijd boven

schuim op de golven.

Westerketier ien beeld

T shirt bestellen